Evelyne schrijft fictie#3| Elsie

Deel 1 & 2 gemist? Lees 't snel :)


ⒸUnsplash.com By Aaron Burden

Enkele dagen later. Het was stil in huis. Elsie’s ouders hadden afgesproken met familie om een kop koffie te drinken samen. Dat deden ze regelmatig om de familieband sterk te houden. Soms ging Elsie mee, maar vandaag had ze geen zin. Ze besloot naar Tine te gaan om haar mee te vragen naar Rotterdam, het weekendje dat bedoelt was voor Robbe en haar om hun 6 maand samen te vieren. Omdat Tine haar zo goed heeft opgevangen, vond Elsie haar de beste keuze. 

Toen Elsie op de oprit toekwam, ging de deur al open. Het was Tine die al enthousiast in de deuropening stond. ‘Oh, wat ben jij vrolijk’ zei Elsie. ‘Kom binnen. Ik heb nieuws!’ riep Tine. Verbaasd stapte Elsie naar binnen. ‘Gaat U zitten.’ Elsie keek vreemd op, maar ging toch zitten. ‘Ik zorg even voor een drankje en een hapje.’ Tine huppelde de keuken in en haalde iets uit de koelkast. Met een volle plateau kwam ze terug bij Elsie en schonk een glas fruitsap in. ‘Champagne heb ik niet, maar dat kunnen we later wel eens overdoen.’ ‘Heb jij iets te vieren ofzo?’ vroeg Elsie verbaasd. ‘Ja, ik heb de job!’ riep Tine. Elsie schudde haar hoofd. ‘Waar heb je ‘t over? Ik wist niet dat je aan ‘t solliciteren was?’ Tine nam een slok fruitsap en begon haar verhaal. ‘Nu Sandra buiten ligt bij jullie, mag ik haar job overnemen.’ Elsie keek Tine aan en dacht dat haar vriendin een grapje maakte. ‘En de koffieshop dan?’ ‘Daar hou ik het voor bekeken. Ik heb er mijn ontslag genomen en ben direct naar Inge, de gerante van de parfumerie, gestapt.’ zei Tine. ‘Oh’ zei Elsie. ‘Je mag blij zijn voor mij, hoor’ grapte Tine die wel wist dat Elsie blij was voor haar. ‘Euh, ja ja, ik ben blij voor jou’ ‘Ik weet alleen niet wat ik moet zeggen.’ zei Elsie. ‘Wij gaan gewoon samenwerken, dat is toch tof! Of niet?’ vroeg Tine. Even bleef ‘t stil. ‘Tine, ik moet je ook iets vertellen’ begon Elsie. ‘Ik heb een voorstel gekregen en weet niet wat ik er mee moet’ begon Elsie. ‘Kom, voor de draad er mee’ zei Tine. ‘Mijn ouders willen dat ik mede-eigenaar van de parfumerie word.’ begon Elsie. ‘Wauw!’ riep Tine uit. ‘Wil je dat niet?’ vroeg Tine. ‘Ik weet het niet.. Ben ik daar wel klaar voor? Ik ben perfect gelukkig met mijn job zoals het nu is.’ Tine keek Elsie aan. ‘Ik ga je niet vertellen wat je moet doen, maar volgens mij is dit de perfecte kans voor jou. Je volgt al de studies, dus sowieso zie ik je later een eigen bedrijf oprichten. Dus waarom nu niet al ervaring opdoen?’ Elsie zuchtte. ‘Ik weet het echt niet Tine. Er komt zoveel bij kijken, financiën, organisatie, pers..’ Tine onderbrak Elsie. ‘Drink je glas leeg en kom met mee.’ zei Tine. Verbaasd liet ze zich leiden door haar vriendin tot aan de oprit. ‘We springen op de fiets naar de stad.’ 

Aan de parfumerie gekomen sprong Tine van haar fiets en wenkte Elsie mee naar binnen. Nog steeds wist Elsie niet wat haar vriendin van plan was. Binnen zag Elsie de gerante achter de kassa staan. Met knikkende knieën volgde Elsie haar vriendin naar achter. ‘Ik kom zo’ riep de gerante van achter haar toonbank. Even later kwam ze binnen met 3 glazen fruitsap in haar hand die ze op tafel zette. ‘Ik denk dat Elsie een gesprek met je nodig heeft’ begon Tine. Elsie keek verbaasd. ‘Waarom?’ ‘Om je te overtuigen om de job aan te nemen, tiens.’ zei Tine. ‘Oh’ was het enige dat Elsie kon uitbrengen. ‘Geen probleem hoor, vraag maar raak’ zei Inge. ‘Mja, ik weet het allemaal zo goed niet, baas.’ ‘Zeg, het is Inge, hoor’ lachte ze. ‘Sorry’ zei Elsie zenuwachtig. Ze wist niet eens waarom ze zo zenuwachtig was. Ze kende Inge immers al jaren dankzij haar weekendwerk. ‘Waar twijfel je over?’ vroeg Inge. ‘Of ze er wel klaar voor is’ viel Tine in. ‘Maak je geen zorgen, ik verlaat de zaak niet, he. Ik zal je bijstaan van begin tot eind.’ stelde Inge Elsie gerust. Na een uur gepraat te hebben over de misschien nieuwe job, gingen Tine en Elsie terug huiswaarts. Onderweg was het stil. Tine vroeg of alles in orde was. Ze wou Elsie immers niet dwingen om deze job aan te nemen. ‘Ik doe het!’ riep Elsie uit. Tine glimlachtte. ‘Ik wist wel dat het een goed idee was om naar Inge te stappen.’ Aangekomen op de oprit stalden ze hun fiets netjes tegen de voorgevel. ‘Kom hier jij’ en Elsie vloog Tine in de armen. ‘Oh, ik heb je toch maar een duwtje in je rug gegeven?’ ‘Zeg, voor ik het vergeet. Wil jij dit weekend mee naar Rotterdam?’ vroeg Elsie aan Tine. ‘Ik dacht dat je het nooit zou vragen’ grapte Tine. ‘Natuurlijk wil ik mee. Ik ga mijn valiezen al inpakken!’ riep Tine. (The End)

Auteursrecht behoort tot ⒸEvelyneVergote Gelieve dit te respecteren en niet zomaar over te nemen.

6 opmerkingen