Mijn leven zoals het is #48 | Brief aan mijn kameraad.

ⓒpexels.com By Sabeel Ahammed

Lieve kameraad,

ik weet nog goed wanneer ik je voor het eerst zag. Eén jaar geleden kwam je met wat vertraging uit het ziekenhuis binnen in het rusthuis waar ik werk. Op mijn dienst dan nog wel. Ik had je nog nooit gezien, maar ik smeerde je een boterham met choco bij je aankomst. Je had immers je maaltijd moeten achterlaten in het ziekenhuis en kwam met reuzehonger bij ons aan. Enkele uren later kwam ik voor de eerste keer in je nieuwe kamertje binnen. Je werd omringd door je 4 kinderen die je hielpen installeren op je nieuwe woonplaats. Je liet het allemaal gebeuren rondom jou, je was er steengerust in.

Je werd heel geliefd bij elke collega. Iedereen werd op slag verliefd op jou en je kreeg de naam knuffelbeer. Maar ik, ik noemde jou mijn kameraad. Je lachte toen ik dat zei, je ogen blonken als spiegels. Ook je lieve dochter werd in ons team opgenomen. Elke dag kwam ze je bezoeken. En wanneer ze kwam, bleef ze tot het einde van de dag. Er ging geen dag voorbij dat ze er niet was. Ze kon de gedachte niet aan dat jij er alleen zou zijn. Ookal wist ze dat er altijd iemand bij je was.

Zo dankbaar dat ze was dat wij er waren, zo lief was ze om bij te springen wanneer het eens druk was. Ze hoefde dat helemaal niet te doen, maar ze stond er op. Zo ontstond er een innige band tussen jouw dochter en mij. Een band die niemand met haar had, alleen ik.

Enkele maanden geleden schrok ik mij dood bij het aankomen op een gewone werkdag. Jouw kinderen zaten in de gang, jouw dochter met rode natte ogen.. We dachten dat het voorbij was met die lieve knuffelbeer, maar je spartelde er je langzaam aan door. Mits wat hulpmiddelen konden we je terug in ons midden vergezellen. Je fleurde terug op en wij konden opgelucht ademhalen. Maar doch hielden we in ons achterhoofd dat dit opnieuw kon gebeuren. Je was immers verzwakt en je hart was niet meer zo sterk als het ooit geweest was.

Je had goeie dagen, maar ook minder goeie. Langzaamaan zagen we je achteruitgaan. Je at niet meer zoals het moest, je benen waren niet meer zo sterk om nog te kunnen rechtstaan, je sliep een halve dag door en je kreeg vaak zuurstof bij om goed te kunnen ademen.. Je huidskleur kreeg op een dag een grauwe kleur en toen de dokter langskwam gaf die jou nog een maand of 4 te leven. We konden ons voorbereiden op een zwaar verlies, maar hoopten nog lang van je te kunnen genieten.

Die avond viel mijn wereld in. Jouw lieve dochter had je zoals elke avond slaapwel gekust. Wanneer ze thuiskwam kreeg ze telefoon. Je was heengegaan. Rustig heengegaan. Je bent nu waar je moet zijn, zonder pijn. Bij je vrouwtje waar je zo van hield.

Vandaag neem ik afscheid van jou, met heel veel tranen van verdriet. Jij was mijn kameraad. Lieve kameraad, ik zie je graag!

8 opmerkingen

  1. Super mooi geschreven, Evelyne! Veel sterkte <3

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooie woorden en heel erg veel sterkte gewenst<3

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat gek, ik heb hierop gereageerd maar zie m nergens meer.. Maar ik vind je blogpost erg mooi en ik vind het bijzonder dat je zo'n band had met deze bewoner. Hopelijk zijn er meer van deze lieve verzorgers, zo kom je wel over althans. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Op school word je gezegd dat je best geen band met een bewoner opbouwt. Onmogelijk in sommige gevallen. Er zijn idd bewoners waar ik echt totaal geen connectie mee voel. Met deze had ik een enorm innige band, niets was mij teveel als het om hem ging. Ik mis hem en zijn familie verschrikkelijk, maar we moeten er door..

      Verwijderen
  4. Ik snap het idee dat je beter geen band op kunt bouwen met de bewoners. Maar ik snap ook dat dat geen doen is. Lastig hoor. Toch vind ik een beetje een band niet erg, dat maakt het werk wel waardevoller lijkt mij..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, is idd zo. Sowieso bouw je met iedereen die je dagelijks ziet en verzorgt een band op. De één is intenser dan de ander. Met de één klikt het al beter dan met de ander. Dat is in familieverband zo, in vriendschap, ..

      Verwijderen