Mijn leven zoals het is #40 | Bij de tandarts

Ⓒpexels.com

Enkele maanden geleden ging ik met een pijnlijke tand naar de tandarts. Ze bekeek mijn gebit van boven tot onder en zei dat ze een tijdje werk zal hebben omdat ze enkele gaatjes in mijn gebit gevonden had. Ok, wat moet moet, zei ik.

Een paar weken voordien was een ijzerdraadje die langs de achterkant van mijn gebit zit, los in twee geschoten. Ik vertelde haar dat ook maar, kon ze het misschien samen repareren. Ok, ik kijk er straks naar zei ze.
Ze spuitte verdoving in allebei mijn kaken en begon alle instrumenten bij elkaar te zoeken. Ik kreeg links en rechts een slang in mijn mond en daar ging ze met haar stofzuiger en dergelijke te werk. Zo'n anderhalf uur later besloot ze dat het genoeg was geweest vandaag en ze zou verdere afspraken voor mij vastleggen. 'De volgende keer zal ik dan dat draadje terug in orde maken' zei ze. Ik ging dus met een bijna dubbele kaak waar ik amper gevoel in had naar de balie om te betalen en mijn volgende afspraken vast te leggen.

Enkele weken later was het weer tijd voor mijn 2de afspraak en ging ik terug in die zetel liggen. Vriendelijk als ze was, begon ze opnieuw mijn gebit te controleren. 'Ik zie dat je met een wijsheidstand zit. Die zal er met tijd uit moeten wil je er geen last van krijgen' Ik knikte en vroeg wanneer dit kon. 'Je moet hiervoor naar het ziekenhuis, een stomatoloog zal je hier bij helpen'. Ik vroeg waarom zij dit niet kon doen, maar volgens haar is dat een formaliteit die in het ziekenhuis gebeurt. Enkel wanneer het hoognodig is trekt zij naar het ziekenhuis om die er uit te halen. Ik probeerde dus die logica te snappen en ondertussen ging ze verder in mijn mond. 'We zullen eerst een foto nemen voor het ziekenhuis en dan kan ik die al doorsturen naar daar. Omdat het al laat avond is, kan ik helaas geen afspraak meer voor je maken (het was 18u)' 'k Knikte dat het ok was en ik die afspraak wel zou maken. Ik weet immers maar half mijn agenda vanbuiten, dus zou het makkelijker zijn als ik het doe.

Ok, ze ging dus verder aan de slag in mijn mond en zo'n anderhalfuur later was ze klaar. Ik ging naar de balie om te betalen en vroeg haar naar de volgende afspraak. Die had ik enkele dagen eerder verzet omdat ik die dag dan toch moet werken (vervelend als je iets plant, maar het werk je toch vraagt om te komen werken wegens personeelstekort!). Ze zei dat die afspraak niet meer nodig was omdat ze die avond goed heeft kunnen doorwerken. Dus, die afspraak werd geschrapt. Joepie, dacht ik bij mezelf en betaalde snel deze ronde.

Toen ik de volgende ochtend opstond besefte ik opeens dat ze het ijzerdraadje achter mijn gebit niet had vastgemaakt. Ik sloeg mij natuurlijk voor het hoofd dat ik het vergeten was. Ik besloot dus om terug te gaan en ze regelden snel een afspraak diezelfde dag nog. Blij als een gieter ging ik eerst huiswaarts en keerde ik enkele uren later terug. Ik moest helaas even wachten omdat een vorige afspraak aan het uitlopen was. Ok, geen probleem, ik wacht wel. Een halfuur later was het mijn beurt en lag ik dus opnieuw in die zetel met mijn mond open. Ik hoorde haar bijna denken. Ze zei me dat ik hier beter mee naar een orthodontist zou gaan. Ik reageerde nogal bruut, want ik kon er toch echt niet mee lachen. 'Waarom zeggen jullie me dit niet eerder? En wat als ik dit niet doe?' vroeg ik. 'Dan is het risico dat je gebit zich terug gaat ontvormen.' Hopla, weer aan de kosten dacht ik. 'Tjah, als het niet anders kan..' reageerde ik verslagen. Ik werd dan richting balie gestuurd waar ik dan een gewone visite aangerekend kreeg om gewoon 2 minuten in die zetel te liggen.

Ik besloot die middag alle orthodontisten in de stad op te zoeken. Het was immers 16j geleden dat ik voor het laatst ging, dus ik verwachtte dat die niet meer zou werken aangezien die in die tijd al aan het uitbollen was. En die is een eindje rijden, dus ik waagde het er maar op om één dichter te vinden. Ik zocht dus op internet en vond er twee. Ik ging bij de eerste langs en deed mijn verhaal. 'Sorry Mevrouw, maar omdat jij hier niet bent behandeld zal dit niet lukken. Het is beter om terug naar de orthodontist van toen terug te gaan.' 'k Was zo verbaasd dat ik waarschijnlijk enkele seconden met mijn mond heb opengestaan. 'Maar dat is wel een eind rijden. Toen ik een orthondontist zocht indertijd waren jullie hier nog niet, dus moest ik wel verdere oorden opzoeken.' klaagde ik. Ze haalde haar schouders op en ik kon naar de deur lopen.. Toch maar de tweede proberen, dacht ik. Helaas daar hetzelfde verhaal.. Ik dacht bij mezelf, is dit nu zo moeilijk? Ik kreeg het telefoonnummer van die orthodontist waar ik vroeger ging en belde zodra ik thuis was. Je raad het nooit! Hij was voor 2 weken in verlof!

6 opmerkingen

  1. Artsen. Zijn het nu oogartsen, huisartsen, tandartsen,... . Ge moet er écht chance mee hebben dat ge ne goeie te pakken hebt. Of ze laten u op uw eentje verder klungelen. Hopelijk kunt ge snel bij uw eigen orthodontist terecht voor uw draadje.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben ondertussen bij mijn eigen orthodontist geraakt en moet binnenkort terug om het draadje te zetten :) Dat verhaal komt trouwens binnenkort op mijn blog ;)

      Verwijderen
  2. Oh wat vervelend, al dat gedoe en je bent nog niet verder gekomen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, is zeer vervelend als je hulp wil maar ze niet kan krijgen. Ondertussen ben ik bij mijn eigen orthodontist geraakt, oef.

      Verwijderen