Hoe mijn liefde voor kinderzorg omsloeg naar ouderenzorg


ⓒLifeofpix.com By NickStanley

Wie mij al een tijdje volgt weet ondertussen al dat ik in de zorgsector werk. Meer bepaald bij oudere mensen, bejaarden ook wel genaamd. Dit was niet eerst het plan, maar ik ben er zo wat ingerold zeg maar. Oorspronkelijk wou ik met kinderen werken omdat ik hen zo lief vond en ook wel omdat mijn mama destijds als opvangmoeder werkte. Ik wou ooit zelf mijn kinderdagverblijf openen en dagelijks pampers verversen. Dat wist men thuis wel niet, want zij wilden dat ik mij een echte job zocht met veel werkzekerheid. Zij zagen mij dus al in een rusthuis werken alvorens ik het zelf besefte.

Mijn 1ste stage had ik in een kinderdagverblijf in de stad. Ik vond het leuk, maar de animatie verzorgen was toch niet zo mijn ding. Wat ik ook deed, ik kreeg de kinderen hun aandacht niet mee.. Ik maakte mij geen zorgen en dacht dat dit later wel goed zou komen. 
Nadien volgde mijn 2de stage in een rusthuis. Ik geef toe dat ik wat schrik had. Ik wist toen al zeker dat ik dit later niet wou doen. Ik hoorde verhalen over oudere mensen die voortdurend klagen en zagen, hun bed helemaal onder plassen,.. Ondanks de opbouwende kritiek die ik kreeg viel mijn stage beter mee dan verwacht. Sterker zelfs, ik ging op diezelfde plek werken na het afstuderen. Weliswaar tijdelijk, maar ik heb er toch een fijne tijd beleeft!

Werken met ouderen heeft verschillende kanten. Je hebt er inderdaad klagende en zagende mensen die steeds blijven zeuren over het eten, het weer en dergelijke. Maar op zo'n plek heb je verschillende karakters bij elkaar, wat er soms voor zorgt dat er onenigheden zijn. Zo kan de ene inderdaad luidop roepen dat het eten op niets lijkt, of dat hij dringend naar het toilet moet terwijl je met je handen vol staat. Maar de volgende dag kan diezelfde persoon zo dankbaar zijn voor wat je doet.

Dat laatste doet mij enorm veel deugd en geeft mij de voldoening om verder te gaan met mijn job. Het pad ging nogal hobbelig en op dit moment gaat het ook niet zo welletjes, maar dat heeft niets te maken met de ouderen zelf. Ik zou trouwens gerust een bestseller kunnen schrijven over wat ik allemaal al heb meegemaakt met hen, maar die momenten koester ik met gans mijn hart. Ik kom dikwijls thuis en schiet al in de lach alvorens ik het verhaal heb verteld. Gewoon, ik kan er zo van genieten als er iets fijn is gebeurt met een bejaarde en zou dat het liefst met gans de wereld willen delen. Dit kan uiteraard niet wegens het beroepsgeheim.

Maar één ding is zeker, wat de toekomst mij ook brengt, dit nemen ze niet meer van mij af.

4 opmerkingen

  1. Reacties
    1. Dat is het idd. Maar ook wel stressvol met momenten. Toch probeer 'k mij vast te houden aan de mooie momenten :)

      Verwijderen
  2. Fijn om te lezen dat de ouderenzorg helemaal uw ding is. Da spat er ook wel vanaf hoor... Altijd leuk om te horen dat iemand zo zijn roeping gevonden heeft :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, maar ik mis mijn oude job ontzettend. Daar kwam 'k veel meer in contact met de mensen zelf. That's what I most liked about it.

      Verwijderen