Evelyne schrijft fictie#3| Levi

ⒸUnsplash.com By Aaron Burden
Deel 1 & 2 gemist? Lees het hier
 
Een week later had Levi nog niets gehoord van de politie en besloot zelf eens langs te gaan. Daar aangekomen kwam hij Theo tegen. Hij stak zijn hand op om hem te begroeten. Levi merkte op dat Theo nogal bedrukt keek en liep op hem af. ‘Alles oke?’ vroeg Levi. ‘Och jongen, ik ben vannacht in mijn eigen huis overvallen?’ vertelde hij beteuterd. Levi gaf hem een schouderklop. ‘Kom, vertel me alles bij een biertje’ en samen vertrokken ze naar het café op de hoek. Aan de toog vertelde Theo dat hij midden in de nacht gestommel op de trap hoorde. Hij stapte uit bed en ging voorzichtig kijken aan de trap. De overvallers dachten dat er niemand thuis was en schrokken zich rot toen ze Theo bovenaan zagen staan. Ze sloegen op de vlucht met de kleine buit die ze beneden in de dressoirkast hadden gevonden. Theo liep hen nog achterna in de hoop nog een glimp op te vangen, maar ze waren helaas sneller uit beeld verdwenen. Levi tikte tegen zijn glas om de uitbater nog eens het glas te laten vullen en richtte zich opnieuw tot Theo. ‘Is het waardevol wat ze mee hebben gedaan?’ vroeg Levi. Op dat moment liep Lesley het café binnen recht op Levi af. ‘Het is Daan!’ riep Lesley. ‘Huh wat? Hoe kom je daar bij?’ ‘Hij heeft net alles aan mij bekend’ hijgde Lesley. Levi schudde zijn hoofd. ‘Leg het mij eens rustig uit.’ Ze gingen samen aan een tafeltje zitten om beter te kunnen praten. Lesley begon haar verhaal. ‘Ik kreeg vorige week een brief van hem. Hij schreef dat hij die avond iets spannends ging doen met zijn broer. Hij zou zwarte kleren moeten dragen en een muts met gaten in. Ook zou hij handschoenen krijgen.’ Levi keek Lesley vreemd aan. ‘Daan is licht autistisch. Hij verteld mij alles en hoe hij het in zijn ogen ziet.’ Levi zuchtte. ‘Vanwaar is die gast?’ vroeg hij. ‘Ik twijfel nu of dat adres wel klopt’ stamelde Lesley. ‘Maar hoe weet je dan dat het echt Daan was?’ Lesley zuchtte zachtjes en kreeg tranen in haar ogen. ‘Ik kreeg gisteren een bericht van Daan via Messenger waarin hij in geuren en kleuren vertelde wat hij die nacht heeft gedaan samen met zijn broer. Exact hetzelfde verhaal wat jij mij vertelde..’ Toen begon Lesley zachtjes te huilen. ‘Daan verdient dit niet, broer.’ Het was de eerste keer dat Levi zijn zus zo emotioneel zag. Het feit dat ze dit hem nu vertelde liet hem vermoeden dat er meer aan de hand was. ‘Ben je verliefd op Daan?’ vroeg Levi voorzichtig. Lesley keek verschrikt op en riep overtuigend ‘Nee!’. ‘Het is oké zus, dat is volkomen normaal’ knipoogde Levi. ‘Maar wat nu?’ vroeg Lesley bang. Levi nam zijn zus vast en beloofde haar dat het allemaal goed zou komen. In zichzelf bedacht hij ondertussen hoe hij deze situatie op zou lossen, maar het enige waar hij op kwam was naar de politie stappen met het verhaal. Hij bracht zijn zus naar huis en ging terug naar het politiekantoor. Daar aangekomen deed hij zijn verhaal en dat van zijn zus. Normaal zouden de agenten ook een verklaring van Lesley vragen, maar ondertussen kwam de melding binnen dat de twee daders werden opgepakt. Daan en zijn broer. Daan werd overgeplaatst naar een instelling, zijn broer werd veroordeeld. Lesley ging Daan wekelijks bezoeken in de instelling en ging terug naar school. Als ze haar middelbaar afmaakt wil ze gehandicaptenzorg gaan studeren, om mensen als Daan te kunnen helpen. (The End)

Auteursrecht behoort tot ⒸEvelyneVergote Gelieve dit te respecteren en niet zomaar over te nemen.

Geen opmerkingen