Wat schrijven is voor mij

Ⓒpicjumbo.com By Viktor Hanacek

Voor iedereen heeft bloggen een andere betekenis. Zo ook schrijven. De één omdat hij/zij het gewoon graag doet, de ander om het volk iets bij te kunnen brengen, nog een ander voor hun tijdverdrijf. Schrijven heb ik altijd leuk gevonden, want op school schreef ik graag opstellen tijdens de lessen Taal. Dat was trouwens mijn beste vak gedurende mijn gehele schoolcarrière. Waar ik in die tijd over schreef weet ik niet meer, maar dat zal wel over het aangewezen onderwerp geweest zijn.

Maar op een dag had schrijven een totaal andere betekenis voor mij. 
In het 1ste middelbaar werd ik vanaf dag 1 gepest. Het begon met achter mijn rug te praten over mij, maar dat mondde al snel uit tot kwetsende woorden toegegooid worden. Via een vriendin op school kwam ik bij de leerlingenbegeleiding terecht waar ik mijn verhaal deed. Ze leken mijn enige toevlucht naar mijn schreeuw om hulp. Maar die hulp bleek helemaal geen hulp te zijn. Ik kreeg meer en meer het gevoel dat het aan mij lag. Terwijl ik vond dat ik helemaal niets verkeerd deed en de woorden die ze mij toeriepen juist heel hard kwetsten.

Op een dag kwamen ze mij uit klas halen. Natuurlijk kreeg ik weer kwetsende woorden toegefluisterd, want ik mocht de les verlaten en zij niet. Ik werd naar een schoolpsycholoog gestuurd buiten de school. Daar deed ik opnieuw mijn verhaal, maar gaven ze mij weer het gevoel dat ik het allemaal uitlok. Pijnlijk. Ook mijn ouders reageerden totaal ongepast op die moeilijke periode die ik doorstond. Maar op een dag stond één van die begeleiders aan de voordeur terwijl ik op school zat. Zij kwam kijken hoe mijn thuissituatie was. Ze kwamen eens polsen hoe ik thuis was en of mijn ouders wisten hoe ik op school reageerde. Gelukkig hebben mijn ouders mij toen verdedigd en zeiden ze dat er met mij niets aan de hand was. Sindsdien kreeg ik de ene schoolpsycholoog na de andere. Allemaal waren ze bijna hetzelfde. Op het einde van hun sessie was ik de 'slechte' en moest ik mezelf veranderen omdat ik te explosief was. Ik geef toe dat ik soms wel eens kan uithalen, maar dat komt alleen maar als je mij kwetst. Eerst krop ik alles op en dan opeens ben ik een tikkende tijdbom die ontploft.

Tot op een dag dat ik weer naar een andere schoolpsycholoog werd gestuurd. Vanaf het eerste moment had ik direct een klik met haar. Zij luisterde naar mijn verhaal en toonde begrip voor mij. Op het einde van onze eerste sessie vroeg ze mij om een schrift te kopen en om er iedere dag als er weer een conflict was met de klas, het 's avonds op te schrijven. Dat ging mij heel goed af en zo ontdekte ik dat schrijven mij hielp met het verwerken van woede, emotie en zelfs gelukkige momenten.

Het schrijven was geboren
Zo begon ik indertijd liedjesteksten te schrijven om de emotie van liefde, verdriet & woede af te schrijven. Ik heb ze nooit aan iemand getoond en zal dat ook nooit doen. Het was mijn manier om mezelf te vertellen wat er precies aan de hand was. Langzamerhand is die schrijfstijl uitgebloed en ben ik kort daarna in de blogwereld gestapt. Het persoonlijk schrijven op een blog heeft wel een tijd geduurd, maar op een dag gooide ik het gehele roer om. Ik startte een nieuwe blog en begon er mijn hart te luchten in korte Engelse teksten. Die periode kon ik mij beter uitdrukken in een vreemde taal dan in mijn eigen moedertaal. Daar ben ik dan opeens snel mee gestopt en even later werd deze blog geboren. 

12 opmerkingen

  1. Wat heb je veel meegemaakt. Herkenbaar helaas, maar ik weet als geen ander hoe het schrijven kan helpen. Mooi om te lezen dat jij dat ook zo ervaren hebt en nog steeds doet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je. Schrijven helpt me wel, als 't lukt natuurlijk. Want soms zit je er ook zo diep in dat 't je niet eens lukt om 't te schrijven :)

      Verwijderen
  2. Wat een verhaal zeg en wat vervelend. Mooi dat schrijven je hierbij heeft geholpen..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je. Ik ben blij dat 'k 't hier even kwijt kon :)

      Verwijderen
  3. Mooi dat schrijven je zo heeft geholpen. Bij mij was het net zo.

    Blijf het vooral doen want je schrijft echt leuk!

    Liefs..

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Jeetje, dat is vrij heftig allemaal. Gelukkig (misschien niet de beste woordkeuze) heeft deze nare situatie er wel voor gezorgd dat je bent gaan bloggen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik begrijp wat je bedoelt & mssn mag 'k anderzijds 'blij' zijn dat 'k in een nare situatie ben terechtgekomen. Alhoewel.. Tjah, je begrijpt wel wat 'k bedoel ;)

      Verwijderen
  5. Zo erg om te lezen hoe er vanuit de leerlingenbegeleiding op gereageerd werd! Alsof het allemaal al niet erg genoeg is. Maar fijn dat je nu zo geniet van het schrijven en bloggen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, ik begrijp 't nog steeds niet hoe dat in godsnaam kon. Op den duur begin je dan echt te geloven dat 't aan jezelf ligt, wat 'k ondertussen wel heel goed weet dat 't niet zo was. 't Heeft dan toch wel gezorgd voor m'n weinige zelfvertrouwen.

      Verwijderen
  6. Spijtig genoeg heel herkenbaar. Wel fijn om te lezen dat schrijven u zo'n deugd kan doen! En ook alleen maar positief voor ons hier, kunnen wij meegenieten van al uw schrijfsels :)

    BeantwoordenVerwijderen