Mijn leven zoals het is #22 | Ziek

ⒸEvelyneVergote

Vorig weekend heb ik alleen mijn bed en de zetel in de living gezien. Op vrijdagavond voelde ik me nochtans goed, maar moe. Ik dacht, dat is van de lastige werkweek geweest want die was heel druk met alle zieken. Mijn moeder voelde zich al niet goed en  ging vroeg slapen. Ik bleef nog wat op, want helemaal nog geen zin om te gaan slapen. Waarom? Het is toch weekend, dacht ik.

Tot ergens in de nacht.. Ik lag al een aantal uur in mijn bed en had helemaal geen moeite om in slaap te vallen (wat soms wel het geval is). Ik werd wakker door een zwaar gevoel op mijn maag en voor ik het goed en wel besefte liep ik uit mijn bed recht op de wc af. Zo ging dat 6 à 7 keer door. Ik had niks meer in mijn lijf en toch deed mijn maag moeilijk.

Mijn moeder ging 's morgens naar de apotheek om pilletjes (want die waren toevallig op :/) en toen ik die innam kon mijn maag het precies ook niet verdragen. Ze belde dan maar de dokter en ik mocht gelukkig nog langsgaan.

Toen ik daar mijn ganse verhaal deed was het enige wat ze zei: 'dan zal 'k je een spuit geven tegen het overgeven' Ik keek een beetje verdwaasd, want dit had ik nog nooit gehad. Als kind had ik regelmatig last van griep, maar hoe ouder ik werd hoe beter ik er mee om kon. Zo leerde ik een oude truc van mijn vorige dokter: cola drinken met een klontje suiker in om de gas er uit te laten. Zo heb je toch je portie suiker binnen en kan je terug even overleven. En dat hielp altijd wel, behalve afgelopen zaterdag..

Een spuit dus. Ik liet mijn broek zakken en voelde de naald in mijn bil. Ook de vloeistof die ze er in spoot voelde ik lopen tot op mijn kleine teen (zoals ze hier dikwijls zeggen). Terug thuisgekomen ging ik in de zetel liggen. Daar heb ik de ganse middag doorgebracht, maar de dokter had gelijk: ik moest niet meer overgeven, hoera!

Ik had totaal geen zin in eten, maar moest toch iets doen. Ik nam een Cracotte met smeerkaas of Luikse stroop en werkte die met veel moeite naar binnen. Ook probeerde ik mijn hoeveelheid water binnen te krijgen (wat ik anders niet kan, oeps). Daarnaast had ik ook een fles cola staan die ik om de zoveel tijd beetje bij beetje in een glas goot om daar dan de gas uit te laten. Die dronk ik ook tussendoor uit.

Tegen 's avonds voelde ik mij terug slechter worden en had ik zelfs weer de neiging om naar de wc te lopen. Gelukkig vals alarm, maar wel een teken dat ik nog niet genezen was. Een douche en mijn pyjama aandoen was er precies toch te veel aan.

Na een lange nachtrust van 14u voelde ik mij al een stuk beter. Toch aan mijn maag. Ik was, ondanks dat ik heel goed geslapen had, nog doodmoe. Dus heb ik de ganse zondag ook in de zetel doorgebracht.

Zo ging het elke dag een beetje beter en at ik elke dag een beetje meer. Op het werk was het wel heel druk en ik was bang dat alles opnieuw zou beginnen bij mij. De ziekte-epidemie zat namelijk binnen en is helaas overdraaglijk. Gelukkig kwam het zo ver niet, maar toch doe ik het nog rustig aan ;)

6 opmerkingen