☆Een ster aan de hemel☆

Zaterdagavond. 14 November 2009. Samen met m'n nicht & haar man zaten we (m'n ouders & ik) te dineren in een restaurant. Ik at friet met biefstuk in béarnaise-saus. Ik herinner 't mij nog alsof 't gisteren was. Op dat moment gebeurde er een tragisch ongeval, waar 'k toen nog niks van afwist. Pas de volgende dag, bij 't openen van m'n Facebook, stond mijn wereld even stil. Een meisje dat 'k kende & die nog stage had gedaan bij ons in 't rusthuis, had in haar status geplaatst: 'RIP lieve meid, dit had nooit mogen gebeuren' Ik reageerde op de status: 'Sterkte', maar toen wist 'k nog niet over wie 't ging. Tot zij terug antwoordde dat 'k haar ook kende. Pas toen haar naam viel, werd 't even stil in mij. Nee dit kan niet dacht 'k. 'k Geloofde 't niet. 'k Wou 't niet geloven. Aan m'n ouders vertelde 'k doodnormaal dat er die nacht een dodelijk ongeval was gebeurt & 'k 't meisje kende. Ze keken mij aan & zeiden: 'oei' 't Wou niet tot mij doordringen tot 't nieuws werd opgezet op tv. Toen de nieuwslezer 't nieuws voorlas & 'k de beelden zag vielen de eerste tranen over m'n wangen. 'k Kreeg zo'n harde krop in m'n keel dat 'k 't wou uitschreeuwen, maar 't bleef stil. Op de lokale zender werd er nog dieper op 't nieuws ingegaan & dan ook nog eens om de zoveel tijd herhaald. Ik bleef kijken, keer op keer. Langzaamaan begon 't door te dringen. De tranen kwamen pas als 'k ging slapen. De volgende morgen zei 'k tegen m'n mama dat 'k naar de begrafenis wou. Ze keek me aan & zei, 'wat ga je daar doen, je kent ze amper' 'k Schrok & viel uit. 'Dan ga'k wel alleen' riep 'k. Uiteindelijk is ze dan toch met me meegegaan. De kerk zat stampvol. Niet iedereen kon binnen de dienst volgen.
Kelly (zo heette ze) was een vrolijke meid. 'k Leerde haar dus als stagaire bij ons kennen. Bleek dat ze in dezelfde stad als ik woonde. Haar ouders waren gescheiden. Haar vader was toen nog marktkramer & verkocht slaapkledij. Van haar mama weet 'k niets. Vijf weken lang (verspreid over gans 't schooljaar) werkten we samen. We lachten & grapten vaak samen. Ze hielp 't liefst met mij, had ze mij eens gezegd. De rest beoordeelde haar te slecht. Dat bleek toen ze me na haar stage mij haar punten sms'te. Ze kreeg 59,5%. 'k Had haar inderdaad meer punten gegeven, maar wie ben ik? Die zomer kwam 'k haar tegen op de markt. Ze stond er samen met haar papa slaapkledij te verkopen. Ze riep mij vriendelijk 'hallo' alsof we al jaren vriendinnen waren. 'k Maakte snel een praatje, want ik had afgesproken met iemand anders. Een goeie week later, 't waren koopjes in 't stad, zat 'k samen met m'n vriendin & m'n ouders iets te eten. Opeens krijg 'k een sms'je van Kelly 'Hey, is't lekker?' 'k Dacht wat is dat hier nu? 'k Keek rond maar zag haar niet. 'k Sms'te terug 'Hoe weet jij dat?' Weer kreeg 'k een sms terug 'zit naast je' Ik schrok & keek nog eens rond. Inderdaad, daar zat ze samen met haar zus in dezelfde rij, maar wat verder. 'k Stond op & ging haar goeiedag zeggen. Ze vroeg me of 't waar was dat ze zo goed op haar jongere zus leek. 'k Keek haar zus aan & 't waren precies 2 druppels water! Nadien gingen we weer elke onze eigen weg. In September zag 'k haar voor 't laatst.. 'k Was gehaast want ik moest de trein halen. 'k Hoorde iemand roepen 'Evelyne', keek op maar zag weer niemand. Opeens zag 'k Kelly zwaaien. 'k Wou doodgraag een praatje gaan maken, maar moest echt m'n trein halen.. Ik zwaaide dus terug & liep verder naar 't station. Dat was dus de laatste keer dat 'k haar zag..

Die bewuste avond was ze samen met haar zus & papa op weg naar 't verjaardagsfeestje van haar beste vriendin. Haar papa had de wagen aan de overkant van 't café geparkeerd. Kelly was dolenthousiast & riep bij 't uitstappen 'hopla, we gaan er een lap op geven'. Ze gooide de deur van de auto dicht & liep de straat over. Haar zus & papa waren al een beetje voor, Kelly kwam achter. Op dat moment komt er een auto in volle snelheid van 't rondpunt, die niet ver van de plaats is gelegen, recht op Kelly af. Ze werd enkele meters meegesleurd, maar de auto ging er vandoor. Haar zus & papa zagen alles voor hun ogen gebeuren. Kelly leefde nog, maar bij aankomst van de ambulance overleed ze aan haar verwondingen.. De politie vond gelukkig de auto die vluchtmisdrijf pleegde. Bleek dat de 4 inzittenden dronken waren. De bestuurder heeft nog geprobeerd om de beuk in z'n auto te verdoezelen door de achterlichten kapot te slaan. Een paar jaar later kwam 't proces er eindelijk aan, maar bloedstollend voor de zus & ouders van Kelly. Ze werd zelfs beschuldigt dat ze de straat niet correct overstak. De bestuurder die vluchtmisdrijf pleegde moest een geldboete betalen, maar werd verder vrijgelaten. Hij verhuisde wel naar een andere stad.
ⒸEvelyneVergote

6 opmerkingen

  1. Ge hebt nog al eens over Kelly geschreven en toen heb ik het ook gezegd... ze leek mij een heel vrolijk en lief meisje. Fijn dat ge nog zo aan haar denkt. Veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, idd. Maar heb alles weggedaan toen 'k update'te, dus heb 'k nu een nieuw geschreven :)
      Kelly was idd een heel lief en vrolijk meisje. Ik had er een fijne band mee. Drm dat 'k haar ook zo nauw bij me draag, ookal heb 'k haar niet lang gekend.

      Verwijderen
  2. Ik wil je een hele dikke knuffel geven<3
    Soms is de wereld gewoon oneerlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Sas! Ja, da's waar, soms is de wereld zo oneerlijk. Zie maar naar wat in Parijs is gebeurt, dat vind 'k even gruwelijk als m'n verhaal hier..

      Verwijderen
  3. Wat een vreselijk verhaal! en alleen een geldboete? Belachelijk. Sterkte met het gemis in deze dagen

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je!! Ja, idd alleen een geldboete.. Schandalig, maar dat is nu eenmaal 't gerecht van vandaag.

      Verwijderen