#InpirerendGeluk #3

In deel 3 van #InspirerendGeluk (projectje van Sas) beschrijf je wat je allemaal hebt meegemaakt tot de persoon die je nu bent. Niet gemakkelijk voor iemand als mij, maar ik heb m'n best gedaan.

ⒸEvelyneVergote


Mijn leven heeft (net als zovelen, vermoed 'k) al zoveel verandering meegemaakt, dat 't moeilijk word om beperkt te blijven. Als kind ging 'k doodgraag naar school, want daar had 'k m'n vriendjes & vriendinnetjes. Als tiener ging er een nieuwe wereld open, die voor mij zeer bitter begon. De middelbare school. 'k Werd er gepest & dat heeft mij niet gemaakt tot wie 'k wou zijn. Ik werd een persoon met zoveel woede in mij & ook m'n zelfvertrouwen ging er mee in achteruit. Tot 'k na 4 jaar in een andere school terecht kwam. 'k Maakte er plezier als geen ander & bloeide helemaal open. Wanneer je je diploma ontvangt begint weer een nieuw hoofdstuk in je leven. Voor mij een hobbelweg op zoek naar werk & ook naar mezelf. M'n ouders lieten mij niet in alles begaan, dus ik werd ook beperkt in wat 'k wou doen. Toch had 'k de tijd van m'n leven, omdat 'k eindelijk 't gevoel had vrij te zijn. Ik ging uit met vrienden, maakte mij amper zorgen om wat de toekomst zou brengen, .. Toch werd 't opeens bittere ernst toen 'k werk vond. Weer een nieuw hoofdstuk in m'n leven, die snel eindigde, daar 'k maar een vervangingscontract kreeg. Nadien zat 'k 1 jaar werkloos thuis. 'k Solliciteerde mij te pletter, liep (zonder wil van m'n ouders) interimbureau's af, zocht vacatures in de kranten, .. Tot 'k bij de RVA geroepen werd. Daar vonden ze dat 'k te weinig deed wat 'k eigenlijk wel deed. Begrijp je wat 'k bedoel? Maar niet veel later, kreeg 'k 2 aanbiedingen op 1 dag. Nu was 't kiezen & ben 'k nog steeds blij met die keuze. 'k Werk er nl nog steeds ;) Ook dat betekende verandering, want ik wou ook met de auto leren rijden. 'k Kon toch niet blijven rekenen op m'n ouders die mij overal naar toe brachten? Na enige discussie schreef 'k mij in voor rijlessen. Ook dat verliep niet altijd even makkelijk. Na een tijdje schakelde 'k zelfs over op een andere rijschool, bij gebrek aan respect. Sinds 'k m'n rijbewijs heb, voel 'k mij ook vrij'er dan ooit. Ondanks dat 'k nog thuis woon & nog steeds voor alles verantwoording moet afleggen, voel 'k mij vrij op de baan & in m'n auto.
Dus om even kort samen te vatten in 1 zin. Alle veranderingen in mijn leven hebben mij gemaakt tot de persoon die 'k nu ben: Een (soms te onzelfzeker) meisje met een auto & een goeie job die ze doodgraag doet.
Wie deel 1 & 2 gemist heeft? Foei! Haha.

2 opmerkingen

  1. Wat een hobbelig weg beschrijf je maar wat mooi dat de keuze toch de goede is geweest. Je werkt er (neem ik aan) nog steeds met veel plezier? Ik kan meepraten over de hobbelweg van baan naar baan, gelukkig nu eindelijk een vast contract gekregen en super naar mijn zin.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Toen 'k er in 't begin werkte was 't niet zo fijn & aangenaam. De job was steeds 't zelfde waardoor 't begon te vervelen. Ook m'n verantwoordelijken moesten mij precies niet & 'k deed vanalles 'verkeerd' in hun ogen. Zo ben 'k ook steeds van verantwoordelijke naar verantwoordelijke gevlogen. Op dit moment zit 't nog steeds niet helemaal ok, maar is m'n job wel veel beter geworden als toen indertijd. 'k Kan m'n takenpakket nu zelf invullen & kan steeds rekenen op hulp van de collega's. Daarom doe 'k m'n job nu zo veel liever als vroeger ;)
      Proficiat met je vast contract, ik zal dit wss nooit meer krijgen, want tegenwoordig word dat niet meer gegeven.

      Verwijderen