Featured Slider

ⒸEvelyneVergote

Ik had het er al over in een #52blijemaandag-artikel , maar nu is het officieel. Er is een nieuwe blog geboren! De blog kreeg de naam A cup of Stories en word beheert door mij, Evelyne en mijn vriendin Bea.

We moesten niet lang nadenken over wat we het zouden hebben op onze blog. We beschrijven onze passies en geven terwijl handige tips aan de lezer. Wij proberen om elk 1x in de week te schrijven, maar we zien wel hoe dat loopt ;) 

Voor alle duidelijkheid, deze blog blijft bestaan! Ik ga gewoon proberen voor beide blogs te schrijven. En met een goed schema zal mij dat wel lukken ;) Want, fulltime werken, 2 blogs beheren en een sociaal familieleven klinkt als een mondvol. Dan is een uitgewerkt schema wel belangrijk. Maar we doen ons best!

Mijn leven zoals het is #45 | A new blog in town!

Deze week begon de Lente echt en was het weer genieten van de vele bloesems rondom ons. Geniet je mee?

ⒸEvelyneVergote
 #78 | 19-03-2017 Spring is nature's way to say let's party! Langzaam aan begint deze boom in bloei te komen.


#79 | 20-03-2017 Sunshine is the best medicine. Je kan er niet naast kijken momenteel, ze zijn overal in volle bloei, deze mooierds.


#81 | 21-03-2017 Some days you just have to create your own sunshine. Op de terugweg naar huis kom ik deze schattige dieren tegen in de wei.


#82 | 22-03-2017 Spring adds new life and new beauty to all that is. Oeps, ik kon het weer niet laten.


#83 | 23-03-2017 Every flower is a soul blossoming in nature. Ergens in de tuin bloeien deze verscholen achter het groene lange gras.


#84 | 24-03-2017 A kind word is like a spring day. Enkele dagen later krijg je dit ;)

 

#85 | 25-03-2017 The trouble is you think you have time. Tijd is heel belangrijk in het dagelijkse leven.
 
Wie niet tot volgende week kan wachten kan dagelijks een blik gunnen op
https://vergevelyne.wixsite.com/365daysofphotography

Mijn 365daysofphotography-project | week#12

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
Melle vroeg, wat is de plek waar jij je goed voelt? Dat was even een moeilijke voor mij.
De laatste maanden zijn zo druk geweest dat ik mij zelden geleefd heb gevoeld op een plaats. Ik was al blij als ik gewoon thuis rust vond na een weekje werken. Meer hoefde ik niet op dat moment. Toch is er een plaats die voelt als thuiskomen (en dat is niet thuis).

Met mijn ouders trok ik vroeger vaak een dagje naar Sluis. Sluis is een oude vestingstad in Zeeuws-Vlaanderen net over de Belgische grens. Voor ons is het zeer makkelijk bereikbaar en heel leuk om eens een dagje naar toe te trekken. Door de jaren heen hebben we er onze vaste stekjes waar we gaan eten en shoppen. Het is gewoon té zalig om daar te zijn!

52 blije maandagen #10 | Go where you feel most alive

22 Maart 2016. Het Belgenland stond stil. Op de Luchthaven Zaventem ontplofte er een bom. Even later kwam er nog een bom tot ontploffing. Een ravage van jewelste. Duizenden passagiers en arbeiders rennen voor hun leven, liggen op de grond bedolven onder de stukken plafond of schuilen achter een desk of machine. Een derde bom wachtte nog op de ontploffing, maar die kon DOVO gelukkig gecontroleerd laten ontploffen.

Een uur later gebeurde dezelfde aanslag in een metrostation in Maalbeek. Een bom ontplofte er in een wagon van de metro. Opnieuw was er een grote ravage. Stukken van de metro lagen overal rond verspreid, passagiers vluchtten naar buiten of lagen ernstig gewond onder de brokstukken. Een hotel rechtover het station probeerde eerste hulp te bieden op straat met de beperkte middelen die ze in huis hadden waarna ze zich openstelden voor opvang in het hotel zelf.

Exact 1 jaar later maakte het programma Lotgenoten op VTM een reportage met getuigenissen van enkele overlevenden. Wanneer je dat ziet dan beleef je het veel dichter dan je eigenlijk wil. Zelf herinner ik mij nog de eerste gedachte toen mijn moeder mij wakker maakte met het nieuws. Ik dacht: 'oh nee, als er maar niets met mijn vriendin is gebeurt!'. Ze werkt op de dienst Cargo op Zaventem. Ik heb haar onmiddellijk een sms gestuurd, maar het wachten op een antwoord duurde eeuwen. Ze had gelukkig een dag vrij, maar haar man was wel uit werken. Ook daar, op de postdienst. Ze probeerde hem te bereiken en liet mij weten dat hij ongedeerd was en op weg naar huis.

Naast de gruwelijke beelden zag ik ook heel veel solidariteit. Vandaar wil ik toch ook even melden hoe sterk ik het vind dat mensen elkaar helpen in zo'n omstandigheden. Ook een dikke pluim voor alle hulpdiensten en politiediensten die van deze gruwel terug een veilige plaats moesten maken.

Op Tv#2 | Lotgenoten

Een week vol bloesems aan de bomen en Paasbloemen die de kop opsteken. Zo beleefde ik week 11 met mijn camera.

ⒸEvelyneVergote
 #71 | 12-03-2017 Surround yourself with people who allow you to blossom. Ik vind het heerlijk om de bomen in bloei te zien staan.


#72 | 13-03-2017 A flower can not blossom without sunlight. Ik kan niet wachten tot deze helemaal ontpopt zijn.


#73 | 14-03-2017 The flower doesn't dream of the bee. It blossoms and the bee comes. Eerste bij van het jaar gespot!!!


#74 | 15-03-2017 Life is nothing but an oppurtunity for love the blossom. Zo verzot op die bloesems dat ik er helemaal verliefd op ben geworden.


#75 | 16-03-2017 Don't be afraid to fly. Tijdens een wandeling in het park zag ik deze eend en stak die zich weg voor de camera ;)


#76 | 17-03-2017 Do not cut down the tree that gives you shade. Ik hou van die stronken die hun eigen leven beginnen leiden over de grond.
 

#77 | 18-03-2017 Treat your home to fresh flowers. You won't believe the difference it makes. Even wat bloemen voor in huis afgeknipt en in een vaas gezet.

Wie niet tot volgende week kan wachten kan dagelijks een blik gunnen op
https://vergevelyne.wixsite.com/365daysofphotography

Mijn 365daysofphotography-project | week#11

ⓒpixjumbo.com By Viktor Hanacek
Deze week liet ik mij inspireren door mijn eigenste blog. Het zat al een tijdje in mijn hoofd, maar ik heb het nu echt gedaan! Ik heb namelijk een nieuwe blog gemaakt, samen met mijn vriendin Bea.

Ik dacht, ik vat maar meteen de koe bij de horens en stuurde een mailtje om te vragen of ze dat zag zitten.  En jawel, ik kreeg een positieve mail terug en we begonnen direct met het brainstormen. Het kon voor mij al niet snel genoeg gaan. Maar ik moest geduld oefenen. Ik had het nl in mijn hoofd gehaald om een blog te beginnen bij Wordpress terwijl ik gewoon ben om met Blogger te werken. Call me crazy, maar ik hoorde zoveel goeds over Wordpress dat ik toch die stap wou wagen.

Momenteel ben ik nog wat aan het studeren hoe ik dat allemaal voor elkaar zal krijgen, maar het lukt mij ooit wel. Is het vandaag niet, dan zal het morgen zijn. Ik kijk er dan wel naar uit om daar te beginnen bloggen, wie iets goed wil doen moet er de tijd voor nemen, toch?

Binnenkort, wanneer alles in orde is zal ik jullie meer vertellen over het reilen en zeilen van de nieuwe blog. Maar voor alle duidelijkheid: deze blog blijft bestaan!!!

52 blije maandagen #9 | Laat je inspireren